News

22
Nov

«Ի՛մ Նոր Տարիս». Ֆիլմ, որ Նուիրուած է Բոլոր Ապրողներուն (լուսանկարներ եւ տեսանիւթ)

Նիւթը «Եռագոյն»-ին տրամադրեց ֆիլմին հեղինակը՝ Արուսեակ Սիմոնեան

 

Ես գիտէի, որ օր մը պիտի խօսիմ այս մասին: Ես գիտէի, որ օր մը ֆիլմ պիտի նկարեմ, որուն հերոսները պիտի դառնան հայրս, մեծ հայրս, ես, եղբայրս ու ամբողջ հայ ազգս:

Սպիտակի աւերիչ երկրաշարժէն ետք մնացինք առանց մայրիկի: Հայրս շփոթած էր՝ կորսնցնել կինը, հարազատներէն շատերը, մնալ ձմրան ընդառաջ առանց տանիքի եւ երկու որբացած երեխաներու հետ: Այդ ալ քիչ է, ինքը վիրաւոր եւ կնոջ դիակն ալ չկայ: Հիւանդանոցէն ելլելէն ետք՝ հայրս կը սկսի փնտռել կնոջ դիակը: Կը պարզուի՝ մօրս թաղած էին եղբայրական գերեզմանոցին մէջ, ինչպէս շատ շատեր, որոնք չէին հասցուցած քանի մը ժամուան ընթացքին փլատակներուն տակէն հանուած դիակները գտնել եւ յուղարկաւորած էին:

Հայրս կը սկսի բանալ մօտ 300 եղբայրական գերեզման: Ան մայրս կը գտնէ Ապրիլ 10-ին, երկրաշարժէն չորս ամիս անց…

Մանկութեանս յիշողութիւնները լի են սպիտակցիներու այս տեսակ կենսագրութիւններով, բայց այդ ամէնուն հետ մէկտեղ, այդ փլատակներուն մէջ կայ ի՛մ մակութիւնս, ինծի բաժին հասած ի՛մ փլատակներով լի մանկութիւնս…

Այդ փլատակներուն մէջ կայ պատմութիւն մը, որ երբեք չի փոշիանար յիշողութենէս: 89-էն ետք կու գար 90 թուականը: Այդ ժամանակ չէի հասկնար ինչ անցած էր հօրս մտքէն, որ առաւօտ կանուխ՝ մեր «վակոն» տնակին դիմաց յայտնուեցաւ անտառի ամենամեծ եղեւնին: Իսկ  «վակոն» տնակ տեսնողը, անպայման կը պատկերացնէ, որ մեծ եղեւնին անհնար է ներս մտցնել: Այդպէս ալ եղաւ: Մենք տնակէն դուրս հանեցինք պահարանն ու այլ իրեր, որպէսզի տօնածառը ներս մտցնենք: Տօնածառը մեզի հիւր եկաւ առանց զարդարանքներու եւ փայլքերու…

Բայց ան եկաւ, որպէսզի մեր մանկութիւնը փրկէ փլատակներէն ու մռայլ յիշողութիւններէն: Այդ հսկայ տօնածառին վրայ յայտնուեցաւ փոքրիկ կոտրուած եւ փակցուած խաղալիք մը, որ չեմ ալ յիշեր, ուրկէ գտաւ մեծ հայրս… Բայց այդ տօնածառն ու Նոր Տարին լի էր հրաշքներով եւ սիրով, որն ալ ինծի յաճախ իմաստ կու տայ՝ կեանքին նայելու ա՛յն փոքրիկի աչքերով, որուն հայրը գիտէր, որ «վակոն» տնակը փոքր է, բայց անտառի ամենամեծ տօնածառը պէ՛տք է տեղաւորեն այնտեղ:

Կեանքի ընթացքին հասկցայ, որ ես մանկութիւնս ապրած եմ դժուար, բայց կարեւոր ժամանակահատուածի մը, ուրկէ երեւցած է ազգիս լիարժէք զօրաւոր կողմերը: Այդքան մեծ վիշտը կրելով իրենց սրտին մէջ, ոեւէ ազնիւ հայ՝ յանուն զաւակներուն՝ կը սկսի անտեսել զայն ու ապրիլ: Ապրիլ յանուն ապագայի, յանուն զաւակներու, յանուն ազգի եւ նոր վերածնունդի:

Ֆիլմս կը նուիրուի, բոլոր ապրողներուն …

Ես այդ ժամանակ տեսայ հաւաքական հայու ուժը: Տեսայ, թէ ինչպէս խարխլած ու երկրի կէսը փլատակներու վերածուած հայրենիքս դարձաւ անկախ ու յաղթանակեց Արցախեան պատերազմին, ես տեսայ ու ճանչցայ սփիւռքահայութիւնը, որ մինչեւ օրս կ՝ապրի հայրենիքի բարօրութեան համար… Ես տեսայ հայը, որ դարերու կորուստի ցաւը շալկած՝ աշխարհի ամենամեծ եղեւնին կը կտրէ, որպէսզի իր փոքր հայրենիքին մէջ զարդարէ զայն…

Ես նկարեցի այդ ֆիլմը՝ «Ի՛մ Նոր Տարիս» վերնագիրով, ուր կը պատմեմ ի՛մ մանկութեանս տօնածառին եւ ապրելո՛ւ մասին: Անիկա քանի մը օր առաջ՝ Թորոնթոյի Pomegranate Film Festival-ին՝ ստացաւ «լաւագոյն կարճաժամ ֆիլմ» անուանակարգի մրցանակը:

 

Source: Yerakouyn

You are donating to : Greennature Foundation

How much would you like to donate?
$10 $20 $30
Would you like to make regular donations? I would like to make donation(s)
How many times would you like this to recur? (including this payment) *
Name *
Last Name *
Email *
Phone
Address
Additional Note
paypalstripe
Loading...