News

19
Jun

Հալէպը Կը Խօսի. «Ժառանգ Ունինք եւ Պիտի Պահպանենք Այդ Ժառանգը»

7-3-2Անի Դաւիթեան Ուրիշիկեան կը գրէ․

Վի­րա­ւոր Հա­լէ­պի հի­նա­ւուրց ար­գա­սիք­նե­րէն է Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նը, որ հիմն­ուած է 1921-ին, Կի­լիկ­եան Նպաս­տից Միութեան կող­մէ, Կի­լիկ­եան Գաղ­թա­նա­կաց վար­ժա­րան անու­նով եւ մին­չեւ այ­սօր կը շա­րու­նա­կէ իր առա­քե­լու­թիւնը:

Այ­սօր Հա­լէ­պը կ՛արիւ­նի, կ՛ող­բայ իր զա­ւակ­նե­րուն կո­րուստ­նե­րը, սա­կայն կան նա­եւ մար­դիկ, որոնք կեան­քի գնով կը շարունա­կեն իրենց գո­յա­տեւ­ման պայ­քա­րը: Նա­մա­նա­ւանդ մեր երե­խա­նե­րը, որոնք ուս­ման տեն­չով կը յա­ճա­խեն իրենց վար­ժա­րան­նե­րը, առանց գիտ­նա­լու, թէ ինչ է մութ ապա­գան կամ ինչ կը սպա­սէ իրենց իւ­րա­քան­չիւր օր:

Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նը առա­ջին ան­գամ կը հաս­տատ­ուի Ս. Քա­ռաս­նից Ման­կանց եկե­ղեց­ւոյ շր­ջա­փա­կին մէջ, ապա, 1924-1925 տա­րեշըր­ջա­նին, կը տե­ղա­փոխ­ուի Ճտէյ­տէի շր­ջա­նը, որ այժմ կը գտն­ուի աղի­տա­լի գօտիի մէջ:

Ներ­կա­յիս կը հո­վա­նա­ւոր­ուի Կի­լիկ­եան Շր­ջա­նա­յին Խնա­մա­կա­լութ­եան կող­մէ` ման­կա­պար­տէ­զով (Մայք Նա­զա­րէ­թեան ման­կա­պար­տէ­զը, այժմ կը գոր­ծէ Ազ­գա­յին Մշա­կու­թա­յին Միու­թեան շէն­քը), նա­խակր­թա­րա­նով, միջ­նա­կարգ եւ երկ­րոր­դա­կան բա­ժին­նե­րով ու կը գոր­ծէ Նոր Սե­րունդ Մշա­կու­թա­յին Միու­թեան ակում­բէն ներս: Նշենք, որ 15 Մա­յիս 2016-ին Կրթասիրացի «Զոհ­րապ Գաբրի­էլ­եան» սրա­հին մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ Կի­լիկ­եան ման­կա­պար­տէ­զի հան­դէ­սը, որ տուաւ իր 95-րդ հունձ­քը: Իսկ միջ­նա­կարգ եւ երկ­րոր­դա­կան աւար­տա­կան­նե­րու հան­դէ­սը նկա­տի առն­ուած է Յու­նի­սի 24-ին:

Այ­սօր Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նի 95-ամ­եակն է: Այս առ­թիւ հան­դի­պում ու­նե­ցանք Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նի ընդ­հա­նուր ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Աբ­րա­համ Զուպ­րիկ­եա­նի հետ:

95 տա­րի առաջ Կի­լիկ­եան Նպաս­տից Միու­թիւնը գտն­ուե­ցաւ էա­կան հիմ­նա­հար­ցի մը առ­ջեւ`  տա­րա­բախտ, գաղ­թա­կան մեր ժո­ղո­վուր­դի երե­խա­նե­րուն տալու հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կութիւն: Այ­սօր պատ­մու­թիւնը կը կրկն­ուի. Հա­լէ­պը կը գտն­ուի  ծանր իրա­վի­ճա­կի մէջ եւ հայ ժո­ղո­վուր­դը կր­կին կը դի­մագ­րա­ւէ գո­յա­տեւ­ման եւ գաղ­թա­կա­նու­թեան վտանգ­նե­րը: Սա­կայն Կի­լիկ­եան կր­թա­կան հաս­տա­տու­թիւնը, ինչ­պէս 95 տա­րի առաջ, այ­սօր եւս խի­զա­խու­թեամբ կը շա­րու­նա­կէ իր ըն­թաց­քը, որով­հե­տեւ «Ժա­ռանգ մը ու­նինք եւ պի­տի պահ­պա­նենք այդ ժա­ռան­գը»: Այս նա­խա­դա­սու­թիւնը կրկ­նեց պրն. Աբ­րա­համ Զուպ­րիկ­եան եւ աւել­ցուց. «Իրա­կա­նու­թիւնը պէտք է ըսենք. շատ դժ­ուար պայ­ման­նե­րու մէջ կը շա­րու­նա­կենք, սա­կայն պէտք է հնա­րա­ւոր ամէն ինչ ընել, որ­պէս­զի մեր երե­խա­նե­րուն ու­սում­նա­կան տա­րին չ՛ընդ­հատ­ուի: Հիմ­նա­կա­նը ապա­հո­վու­թեան խն­դիրն է, ու­նինք նա­եւ կեն­ցա­ղա­յին դժ­ուա­րու­թիւն­ներ` ջու­րի, վա­ռե­լա­նիւ­թի, ելեկտը­րա­կա­նու­թեան եւ այլն: Օրի­նակ` որոշ շր­ջան մը ելեկտ­րա­կա­նու­թեան չգո­յու­թեան պատ­ճա­ռաւ լէ­տ կ՛օգ­տա­գոր­ծէ­ինք սեն­եակ­նե­րը լու­սա­ւո­րե­լու հա­մար: Աշա­կերտ­նե­րը լէ­տե­րը իրենց տու­նե­րը կը տա­նէ­ին, կը լից­քա­ւո­րէ­ին եւ ամէն օր իրենց հետ կը բե­րէ­ին, մին­չեւ որ ամ­փե­րի դրութիւնը ապա­հով­ուե­ցաւ»:

Տե­ղին է նշել, որ Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նը Հա­լէ­պի Կր­թա­կան Տնօ­րէ­նու­թեան կող­մէ, 2014-2015 տա­րեշր­ջա­նին պե­տա­կան քն­նու­թիւն­նե­րուն գե­րա­զանց ար­դիւնք­նե­րու ապա­հով­ման առի­թով պար­գե­ւատր­ուե­ցաւ պատ­ւոյ գի­րով: Այս առն­չու­թեամբ պրն. Զուպ­րիկ­եան նշեց, թէ 2014-2015 տա­րեշր­ջա­նի պե­տա­կան քն­նու­թիւն­նե­րուն մաս­նակ­ցող 14 աշա­կերտ­նե­րէն եօթն ապա­հո­ված է բժշ­կա­կան ճիւ­ղի գնա­հա­տա­կան: Ան շեշ­տեց նա­եւ, թէ Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նը նա­խա­պէս ու­նե­ցած է Սուր­իոյ մա­կար­դա­կով երկ­րորդ տար­րա­լու­ծա­րա­նը, սա­կայն այ­սօր տար­րա­լու­ծա­րա­նի նիւ­թե­րուն մեծ մա­սը մեծ դժ­ուա­րու­թիւն­նե­րով` ռմ­բա­կո­ծում­նե­րու տակ տե­ղա­փո­խած են զա­նա­զան պա­հես­տա­նոց­ներ:

Դպ­րո­ցի աշա­կեր­տու­թեան ընդ­հա­նուր թիւը 142 է: Ու­սում­նա­կան տար­ուան ըն­թաց­քին դժ­բախ­տա­բար թիւը հետզ­հե­տէ նուա­զու­մի մէջ էր: «Մեր մտա­հո­գու­թիւն­նե­րէն մէկն ալ աշա­կեր­տութ­եան թիւի նուա­զումն է, բայց ոչ ոք կը մե­ղադ­րենք»,- կ՛ըսէ Աբ­րա­համ Զուպ­րիկ­եան:

Ամէն առա­ւօտ դա­սա­ւան­դու­թիւն­նե­րը եր­կու բա­ժին­նե­րով կը կա­տար­ուին: Միջ­նա­կարգ եւ երկ­րոր­դա­կան կար­գի աշա­կերտ­նե­րը կը յա­ճա­խեն առա­ւօտ ժա­մը 7:30-էն մին­չեւ 12:15, իսկ նա­խակր­թա­րա­նը կէ­սօ­րէ վերջ` 12:30-էն 4:00: Հա­կա­ռակ անոր, որ դա­սա­րան­նե­րը յար­մա­րա­ւէտ չեն ու­սուց­ման հա­մար, սա­կայն աշա­կերտ­նե­րը ամէն օր փայ­լուն աչ­քե­րով, ժպ­տուն դէմ­քե­րով եւ միշտ յոյ­սով ներշնչ­ուած` կը յա­ճա­խեն իրենց ճե­մա­րա­նը: «Նկա­տի առ­նե­լով, որ շէն­քը ակումբ է, հե­տե­ւա­բար դպ­րո­ցի մը յար­մա­րու­թիւնը չու­նի, ո՛չ դա­սա­րան­նե­րը յար­մա­րա­ւէտ են, ոչ ալ երե­խա­նե­րը խա­ղա­լու տեղ ու­նին: Դա­սա­րան­նե­րը սրահ­ներ կամ վար­չա­կան սեն­եակ­ներ են: Մենք այդ սրահ­ներն ու սեն­եակ­նե­րը տախ­տակ­նե­րով եր­կու մա­սե­րու բաժ­նած ենք` գրա­տախ­տակ եւ նս­տա­րան­ներ աւելց­նե­լով: Օրի­նակ` անոնց­մէ մէ­կը պա­րա­խում­բի սրահն է: Նշենք, որ այս սրահ­նե­րուն մէջ զե­տե­ղած ենք մեր հին շէն­քի իրե­րուն մէկ մա­սը, այ­սինքն սրա­հը թէ՛ դա­սա­րան է, թէ՛ պա­հես­տա­նոց, նոյ­նիսկ շէն­քի խո­հա­նո­ցը դար­ձած է ու­սուց­չա­րան: Ահա այս­պի­սի ծանր պայ­մա­ննե­րու տակ կը գո­յա­տե­ւենք, որով­հե­տեւ կեան­քը կը շա­րու­նակ­ուի…», կ՛ըսէ պրն. Աբ­րա­համ:

Հա­կա­ռակ բո­լոր դժ­ուա­րու­թիւն­նե­րուն, Կի­լիկ­եան կր­թա­կան հաս­տա­տու­թիւնը ճիգ չի խնա­յեր աշա­կերտ­նե­րուն ու­սում­նա­կան տա­րեշր­ջա­նը իր լրու­մին հասց­նե­լու հա­մար: Պրն. Զուպ­րիկ­եան կը պատ­մէ, թէ դպ­րո­ցի դժ­ուա­րու­թիւն­նե­րէն մէկն ալ ու­սու­ցիչ­նե­րուն ճամ­բոր­դու­թիւնն է, քա­ղա­քի տագ­նա­պին պատ­ճա­ռով: «Այս տա­րի մեր ու­սու­ցիչ­նե­րուն մեծ մա­սը հա­մար­եա՛ նոր են, սա­կայն անոնց մօ­տե­ցու­մը մեր աշա­կերտ­նե­րուն նկատ­մամբ գնա­հա­տե­լի է: Անոնք աւագ քրոջ կամ եղ­բօր նման կը վե­րա­բե­րին մեր աշա­կերտ­նե­րուն: Նա­խակր­թա­րա­նի ու­սուց­չու­հի­նե­րը շա­բա­թը ան­գամ մը խա­ղեր, մր­ցում­ներ կը կազ­մա­կեր­պեն, որ­պէս­զի աշա­կերտ­նե­րուն տրա­մադ­րու­թիւն­նե­րը փոխ­ուին: Երբ մեր աշա­կերտ­նե­րը իրա­րու կը հան­դի­պին` իրենց ու­րա­խու­թիւնը ան­սահ­ման է, իսկ իրենց ու­րա­խու­թիւնը մեր ու­րա­խու­թիւնն է: Սա­կայն ար­տա­գաղ­թը նոյն­պէս կ՛ազ­դէ անոնց վրայ, երբ իրենց ըն­կեր­նե­րը կը հե­ռա­նան քա­ղա­քէն»:

95 տար­ուան պատ­մու­թիւն ու­նե­ցող Կի­լիկ­եան ճե­մա­րա­նը ան­շուշտ որ տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին ու­նե­ցած է զա­նա­զան դժ­ուա­րու­թիւն­ներ: Նա­մա­նա­ւանդ վեր­ջին տա­րի­նե­րուն, սա­կայն այս ելե­ւէջ­նե­րը եր­բեք ճա­կա­տագ­րա­կան անդ­րա­դարձ չեն ու­նե­ցած անոր ան­խա­փան յա­ռա­ջըն­թա­ցին վրայ: «Այս տա­րի մեր 95-ամ­եակն է. յոյ­սով ենք եւ ան­կոտ­րում կամ­քով պի­տի շա­րու­նա­կենք մեր պայ­քա­րը, որ հաս­նինք մին­չեւ 100-ամ­եակ ու աւե­լին… Շնոր­հա­կա­լու­թիւն­ներս մեր բո­լոր բա­րե­րար­նե­րուն եւ բա­րե­սի­րա­կան միու­թիւն­նե­րուն, որոնք սա­տար կը կանգ­նին մեր ճե­մա­րա­նին: Շնոր­հա­կա­լու­թիւն մեր ու­սուց­չա­կան կազ­մին, որ ջանք չի խնա­յեր մեր աշա­կերտ­նե­րուն հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն ջամ­բե­լու, ինչ­պէս նա­եւ շնոր­հա­կա­լու­թիւն մեր ծնող­նե­րուն, որոնք իրենց զա­ւակ­նե­րը վս­տա­հե­ցան մե­զի»:

“Գանձասար”

Source: Yerakouyn

You are donating to : Greennature Foundation

How much would you like to donate?
$10 $20 $30
Would you like to make regular donations? I would like to make donation(s)
How many times would you like this to recur? (including this payment) *
Name *
Last Name *
Email *
Phone
Address
Additional Note
paypalstripe
Loading...